Hoxe é 8 de marzo, o Día Internacional da Muller Traballadora. hadas

Como coincide a domingo, na UGT da Coruña preferimos adiantar a conmemoración a un día laborable, polo que o pasado venres celebramos a tradicional homenaxe ás compañeiras da UGT, ás traballadoras que durante todos estes anos loitaron e reivindicaron nas súas empresas, a pé de rúa, a igualdade entre homes e mulleres.

Miña nai sempre me repetiu, dende que eu era nena, que sen independencia económica non hai independencia real, nin liberdade persoal. Sempre o tiven presente. E sempre admirei ás mulleres que, poñendo o mellor de sí mesmas, loitan día a día por un mundo máis xusto, máis equitativo, máis solidario e onde as mulleres nos podamos sentir libres para contruír o noso futuro.

Ás mulleres como a miña nai, as miñas amigas e as miñas compañeiras, das que aprendo todos os días, adiqueilles o pasado venres o seguinte poema. A súa autora é Tamara Canosa, unha muller absolutamente admirable:

"Las hadas tienen la nariz colorada para que se mantenga siempre alerta, las manos frías para que cuando toquen algo se despierte inmediatamente y los ojos chispeantes para que los trasgos las encuentren en la oscuridad.

Pero no vuelan con vestidos vaporosos ni nos enseñan sus alas.

A veces te encuentras una en la parada del autobús. Si la reconoces se dará cuenta y te mirará traviesa. Si la logras te cantará al oído una noche y desaparecerá.

Si amas a un hada, toda la vida te sabrán los besos a vainilla.

Hay hadas muy hermosas, hadas con caras graciosas, con expresión de rabieta... Hay hadas niñas, hadas mujer, hadas viejecillas.

No son malas, tampoco del todo buenas. Al fin y al cabo son hadas, no santas.

Ellas tienen unas ganas incontenibles, incontrolables, inabordables de vivir... y lo contagian. Así que cuando una se te cuela en la vida ya nunca dejarás de maldecirle las alas para que no pueda escaparse nunca más.

Pero cuídate de ellas, porque al final siempre se las apañan para fugarse y te quedará una pena muy grande. La pena por haber perdido un hada sólo se cura escuchando la voz de una libélula pero...bufff...menudas son las libélulas. Preguntadle a las flores...."